http://hdl.handle.net/11716/1435 2026-04-08T21:17:00Z 2026-04-08T21:17:00Z Kozanecka, Maria http://hdl.handle.net/11716/2789 2018-04-26T16:01:37Z 1980-01-01T00:00:00Z

Tendencje rozwojowe komunikacji autobusowej w Polsce : studium geograficznoekonomiczne Kozanecka, Maria W pracy przyjęto generalne założenia, że komunikacja autobusowa jest układem otwartym. Zatem dynamiczne przeobrażenia gospodarcze, demograficzne i socjologiczne zachodzące w kraju winny znaleźć wyraz w stanie sieci oraz usług komunikacji. Z drugiej strony, w infrastrukturze tej komunikacji dostrzega się jeden z ważnych czynników wywierających wpływ na ruchliwość mieszkańców. Mając na uwadze powyższe założenia, określono główne cele pracy: 1. ukazanie zmian w rozmieszczeniu i roli komunikacji autobusowej w Polsce, 2. zbadanie współzależności między komunikacją autobusową a niektórymi innymi elementami przestrzeni geograficznoekonomicznej. Zakres merytoryczny pracy jest złożony. Obok składników komunikacji autobusowej, uwzględniono w pracy wybrane elementy geograficznoekonomiczne, a także geograficznofizyczne. Oczywiście, analiza ich i szerzej rozumianego otoczenia komunikacji autobusowej nie jest w pełni kompleksowa. Ograniczenie jej podyktowane zostało w poważnym stopniu stanem źródeł i wyjściowych danych źródłowych, zmianami administracyjnymi /które ograniczyły możliwość prowadzenia pewnych analiz porównawczych/ i założeniami pracy. Z tych też powodów zwrócono uwagę przede wszystkim na stosunki demograficzne, które - jak się wydawało - w sposób istotny oddziałują na procesy przemian w komunikacji autobusowej. Poza tym poddano zwięzłej charakterystyce rozmieszczenie przemysłu w Polsce. Przyjęto, że główne szlaki i węzły komunikacji wykształcają się m.in. pod wpływem form koncentracji terytorialnej przemysłu, które z zasady zespalają się z siecią osadniczą. Zwrócono baczną uwagę na stan i rozmieszczenie dróg w Polsce. Rozpatrywano te zagadnienia w dwóch aspektach: możliwości wykorzystania dróg dla potrzeb linii autobusowych oraz wpływu elementów przestrzeni fizycznogeograficznej na sprawność funkcjonowania komunikacji. Zasadnicza jednak część pracy obejmuje analizę głównych składników sieci komunikacji autobusowej oraz występującego na niej ruchu autobusowego. Przedmiot zainteresowania w ramach badań nad siecią komunikacji stanowią drogi pokryte liniami autobusowymi oraz punkty będące miejscami wyzwalającymi ruchliwość mieszkańców. Szczególnie wyeksponowano przy tym węzły autobusowe, które mogą stanowić ważne ogniwo w badaniach nad komunikacją autobusową w ogóle. W ich rozwoju bowiem i przeobrażeniach ujawnia się skala przemian zachodzących w komunikacji oraz rola, jaką spełnia ona w organizacji współczesnego życia. Mając na uwadze prawidłowość polegającą na dążeniu ludności do wiązania ze sobą możliwie najkrótszymi liniami /drogami/ komunikacyjnymi wszystkich punktów osadniczych, w wyniku czego tworzą się węzły, poszukiwano związków między typami węzłów komunikacji autobusowej a wielkością i funkcjami ośrodków osadniczych. Na dalszym etapie postępowania badawczego chodziło także autorce o uchwycenie związków między komunikacją autobusową a różnymi typami przestrzeni geograficznoekonomicznej. Problem ten starano się częściowo rozwiązać poprzez zwrócenie uwagi na rodzaje usług komunikacji oraz rozmieszczenie sieci w obszarach przemysłowych, uprzemysławianych i rolniczych . Terytorialny zakres pracy obejmuje w zasadzie całą Polskę. W celu wykazania zróżnicowania terytorialnego komunikacji wiele zagadnień ujmowano z uwzględnieniem obecnego podziału administracyjnego kraju oraz zasięgu okręgowych przedsiębiorstw PKS. Pod względem zakresu czasowego praca obejmuje okres Polski Ludowej i w zasadzie zamyka się na 1975 r. Część zagadnień ujęto w trzech wybranych przekrojach czasowych i odniesiono je do 1948 r., 1955 r., 1975 r. Ponadto z przyczyn obiektywnych /do których zaliczyć głównie należy zmiany administracyjne w kraju/, niektóre problemy pracy przedstawiono statycznie, ograniczając je do 1975 r. Wyjątkowo tylko nawiązywano do sytuacji lat późniejszych. Temat pracy rozwinięty został głównie w oparciu o źródła oryginalne publikowane /np. rozkłady jazdy Państwowej Komunikacji Samochodowej, wydawnictwa Głównego Urzędu Statystycznego/ oraz nie publikowane, które zebrano w Centralnym Zarządzie PKS w Warszawie, a także w niektórych podległych mu przedsiębiorstwach terenowych. Ponadto w opracowaniu wykorzystano własne badania i obserwacje terenowe, częściowo prowadzone w ramach prac Komitetu Badań Rejonów Uprzemysławianych Polskiej Akademii Nauk. Do analizy zagadnień,a także konfrontacji pewnych ustaleń i wniosków wykorzystano również niektóre prace magisterskie wykonane pod kierunkiem autorki. Część pracy związana z elementami pozakomunikacyjnymi oparta została na literaturze oraz tematycznych mapach, głównie Narodowego atlasu Polski.

1980-01-01T00:00:00Z Rakowska, Alicja http://hdl.handle.net/11716/2785 2018-04-26T13:12:57Z 1995-01-01T00:00:00Z

Rozwój systemu gramatycznego u dzieci głuchych Rakowska, Alicja Współczesne tendencje kształcenia i wychowania niesłyszących idą w kierunku systemu integracyjnego, który ma włączyć dzieci głuche do zwykłych szkół i placówek oświatowych, celem umożliwienia nauki w gronie słyszących rówieśników. Warunkiem integracji jest, między innymi, uprzednie właściwe stymulowanie rozwoju sprawności językowych, by niesłyszące dziecko mogło funkcjonować w środowisku słyszących. Istota związków między brakiem słuchu a zdolnością werbalnego porozumiewania się i rozumienia systemu języka jest złożona i uwarunkowana wieloma czynnikami. Bez badań analitycznych, ukazujących rodzaj trudności i rodzaj błędów językowych popełnianych przez dzieci niesłyszące trudno proponować, odradzać bądź zalecać do stosowania określone programy, metody i formy pracy rewalidacyjnej. Dość bogata polska literatura zajmująca się problematyką głuchoty nie zawiera opracowań mowy głuchych w aspekcie językoznawczym. W jej skład wchodzą przede wszystkim prace medyczne, psychologiczne i metodyczne. Podjęcie badań językoznawczych nad rozwojem systemu gramatycznego języka polskiego u dzieci głuchych motywowane było brakiem tego rodzaju analiz w polskiej literaturze z zakresu surdologii. Praca niniejsza jest próbą poznania możliwości rozwoju systemu gramatycznego języka dziecka niesłyszącego uczącego się w szkole dla głuchych. Pewne obszary zjawisk językowych pozostały poza opisem przedstawionym zresztą w pracy w sposób zamierzony. Pominięte zostały badania nad warstwą fonetyczno-fonologiczną języka niesłyszących, przyjęto bowiem jako pewnik twierdzenie E.H. Lenneberga (1980, s.207), iż rozwój języka u dziecka jest zupełnie niezależny od umiejętności artykulacyjnych; wiadomo zaś, iż u dziecka pozbawionego słuchu język przejawiający się w wypowiedziach ustnych będzie zawsze zaburzony. Złożoność przedmiotu badań sprawiła, iż nie formułowano hipotez zakładających związek określonych zmiennych z poszczególnymi jednostkami i kategoriami budującymi język. Prezentowane w pracy badania przeprowadzono w Ośrodku Szkolno-Wychowawczym dla Dzieci Głuchych w Krakowie. Badania, w zamierzeniu porównawcze, przeprowadzono również w Ośrodku Szkolno-Wychowawczym dla Dzieci Głuchych w Wejherowie. Ze względu na ograniczenia wydawnicze, a także w związku z powtarzaniem się rodzaju błędów i trudności w rozumieniu systemu gramatycznego języka polskiego, zrezygnowano z przedstawienia ich w pracy. Ze względu na ograniczenia wydawnicze zmuszona byłam również zrezygnować z przedstawienia w pracy serii badań sondażowych (prowadzonych przez rok i poprzedzających trzyletni okres badań właściwych), które zawierały informacje na temat umiejętności werbalizacji przez niesłyszących uczniów klas V-VIII spostrzeżeń wzrokowych, rozumienia stosunków określanych przy pomocy przyimków (porównanie z badaniami L. Geppertowej), znajomości liczby mnogiej rzeczowników oraz rozróżniania poszczególnych części mowy. Z podobnych przyczyn nie przedstawiono w pracy aneksu, który zawierał przykłady zajęć dydaktycznych w kl. III, przykłady kształtowania rozumienia (na podstawie obrazków) znaczeń gramatycznych i semantycznych wyrazów oraz rozumienia budowy zdania i szyku wyrazów w zdaniu, przykłady kart z rysunkowego zeszytu ćwiczeń a także obrazki i historyjki obrazkowe wykorzystane w sprawdzianach. Wydanie II poprawione i uzupełnione

1995-01-01T00:00:00Z Karolczak, Kazimierz http://hdl.handle.net/11716/2784 2018-04-24T17:08:37Z 1987-01-01T00:00:00Z

Właściciele domów w Krakowie na przełomie XIX i XX wieku : z badań nad dziejami Krakowa Karolczak, Kazimierz

1987-01-01T00:00:00Z Kliś, Andrzej http://hdl.handle.net/11716/2783 2023-04-01T10:08:14Z 1986-01-01T00:00:00Z

Myśl pedagogiczna Stanisława Zarańskiego Kliś, Andrzej

1986-01-01T00:00:00Z