http://hdl.handle.net/11716/9333 2026-04-09T02:37:16Z 2026-04-09T02:37:16Z Michalski, Przemysław http://hdl.handle.net/11716/9341 2020-11-06T09:14:59Z 2014-01-01T00:00:00Z

On furtive persistence of selfhood in three ekphrastic poems Michalski, Przemysław The aim of this article is to investigate whether ekphrastic poetry, which by its very nature tends to focus solely on the element of pure description, allows one to compose verse entirely purged of any traces of authorial subjectivity, often manifesting itself in the shape of a consciousness trying to impose human categories on what is essentially non-human. Through analyses of three different poems, by Ezra Pound, Gary Snyder and Czesław Miłosz, respectively, the article tries to demonstrate that the ambition of writing poetry completely free from any intrusions of human subjectivity is bound to remain an impossible project. At the same time, however, it is likely to yield poems whose philosophical and artistic scope sets them apart from a more openly self-involved kind of verse.; Niniejszy esej jest próbą odpowiedzi na pytanie, czy poezja ekfrastyczna – czyli kładąca szczególny nacisk na element opisowy – umożliwia pisanie utworów całkowicie wolnych od śladów ludzkiej obecności, czy to w postaci świadomości narzucającej ludzkie kategorie na to, co poza-ludzkie, czy też jako mniej lub bardziej egotyczne uwikłanie w zewnętrzny świat. Na podstawie analizy trzech wierszy, dwóch poetów amerykańskich (Ezra Pound i Gary Snyder) oraz poety polskiego (Czesław Miłosz) autor próbuje udowodnić, że z wielu powodów taki projekt musi pozostać przedsięwzięciem utopijnym. Jednocześnie jednak przynosi on utwory niezmiernie interesujące pod względem artystycznym i filozoficznym. Dokument cyfrowy wytworzony, opracowany, opublikowany oraz finansowany w ramach programu "Społeczna Odpowiedzialność Nauki" - modułu "Wsparcie dla bibliotek naukowych" przez Ministerstwo Nauki i Szkolnictwa Wyższego w projekcie nr rej. SONB/SP/465103/2020 pt. "Organizacja kolekcji czasopism naukowych w Repozytorium UP wraz z wykonaniem rekordów analitycznych".

2014-01-01T00:00:00Z Hamera, Paweł http://hdl.handle.net/11716/9340 2020-11-06T09:08:28Z 2014-01-01T00:00:00Z

‘Alas! The Irish peasant had tasted of famine and found that it was good’: The Times and The Great Irish Famine Hamera, Paweł The Great Irish Famine (1845–1852) played a pivotal role in the history of Ireland and Great Britain. It was a serious blot on the achievements of the British Empire, which exacerbated the strained relationship between the two islands. The failure of Britain, especially of the English, to help the sister island and its inhabitants has reverberated among the Irish to this day. Many historians point out that the catastrophe was brought about by British politicians, who rigidly adhered to the ideology of laissez-faire and, as a result, left the Irish to fend for themselves. Nonetheless, the role of the English press at the time cannot be overlooked. The nineteenth century was a period of rapid development of the press and the growth of its influence. The most influential of newspapers at the time – The Times, examines the portrayal of Ireland and the Irish at the time of the Great Irish Famine. A closer look at how the Emerald Isle was depicted in this daily newspaper, which undoubtedly had an enormous influence on British public opinion and British politicians, helps to understand why this tragedy took place despite the fact that Ireland belonged to the mighty and affluent United Kingdom.; Wielki Głód Irlandzki (1845–1852) odegrał niezmiernie istotną rolę w historii stosunków angielsko-irlandzkich. Głód, który znacznie pogorszył już i tak napięte relacje pomiędzy dwoma wyspami, stał się blamażem dla Imperium Brytyjskiego. Irlandczycy do dnia dzisiejszego pamiętają, że Wielka Brytania, a w szczególności Anglicy, nie pomogli sąsiedniej wyspie i jej mieszkańcom. Historycy często wskazują, że do katastrofy doprowadzili brytyjscy politycy, którzy podejmując decyzje kierowali się ideologią leseferyzmu, co doprowadziło do tego, że Irlandczycy zostali pozostawieni na pastwę losu. Często jednak zapomina się o roli jaką odegrała w tym czasie angielska prasa. Dziewiętnasty wiek był okresem, kiedy nastąpił znaczny rozwój prasy oraz wzrost jej wpływu na opinię publiczną. Najbardziej wpływową gazetą w tym czasie był dziennik „The Times”. Niniejszy artykuł ukazuje jak wizerunek Irlandii był kształtowany na łamach „The Times” w okresie Wielkiego Głodu Irlandzkiego. Bliższe spojrzenia na to, jak Zielona Wyspa była przedstawiana na łamach tego dziennika, który bez wątpienia był najbardziej opiniotwórczy, pozwala zrozumieć, dlaczego pozwolono, aby tak wielka tragedia miała miejsce, pomimo tego, że Irlandia była częścią potężnego i bogatego Zjednoczonego Królestwa. Dokument cyfrowy wytworzony, opracowany, opublikowany oraz finansowany w ramach programu "Społeczna Odpowiedzialność Nauki" - modułu "Wsparcie dla bibliotek naukowych" przez Ministerstwo Nauki i Szkolnictwa Wyższego w projekcie nr rej. SONB/SP/465103/2020 pt. "Organizacja kolekcji czasopism naukowych w Repozytorium UP wraz z wykonaniem rekordów analitycznych".

2014-01-01T00:00:00Z Mazurek, Monika http://hdl.handle.net/11716/9339 2020-11-06T09:00:09Z 2014-01-01T00:00:00Z

Under which Lord? The conflict between obedience and freedom of conscience in the Victorian religious novel Mazurek, Monika One of the issues regularly cropping up in Protestant polemic writings was the issue of the legitimacy of the Church of England. Attacked both by Dissenters and Roman Catholics as an “Act-of-Parliament” church, it defended its position as the institution authorized to exercise pastoral care over the souls of Englishmen and Englishwomen. Often the novelists used the story of a family conflict in order to depict such issues in a miniature form, with parents standing for the state and / or church authorities, while children were their rebellious subjects. The conflict between obedience and freedom, or, to be more precise, obedience to authority and the freedom to decide to which authority one should submit, was the lynchpin around which the discussion revolved. Anglican writers, while proud of the traditional British liberty, were afraid that exercising it too freely could lead many susceptible souls astray, that is, into the Roman fold. The paper will attempt to explain the implications of this argument, using examples from selected Victorian novels.; Jednym z tematów regularnie przewijających się w protestanckiej literaturze polemicznej była kwestia legalności kościoła anglikańskiego, który był atakowany zarówno przez dysydentów, jak i katolików jako kościół “ustawy parlamentarnej”, a zatem nie pochodzący od Boga. W XIX w., gdy liczba katolików w Anglii szybko rosła, a ich najwyżsi przedstawiciele otwarcie wyrażali nadzieję na szybkie nawrócenie całego kraju, protestanccy powieściopisarze próbowali bronić swojej przynależności religijnej. Niektórzy pisarze wiktoriańscy zajmowali się w swoich powieściach kwestią posłuszeństwa władzy religijnej oraz sposobem ustalenia legalności takiej władzy. Nierzadko powieściopisarze posługiwali się historią konfliktu rodzinnego, aby ukazać takie zagadnienia w miniaturze, z rodzicami jako odpowiednikami władzy kościelnej i/lub państwowej, a dziećmi jako ich zbuntowanymi poddanymi. Konflikt pomiędzy posłuszeństwem i wolnością, lub, ściślej rzecz ujmując, posłuszeństwem władzy i wolnością wyboru, której władzy należy podlegać, był centralnym zagadnieniem tej dyskusji. Pisarze anglikańscy, chociaż byli dumni ze swojej wolności, uważanej za tradycyjną cnotę brytyjską, obawiali się, że jej zbyt duża doza może zwieść zanadto podatne na wpływy dusze na manowce, czyli do kościoła rzymskiego. Niniejszy artykuł jest próbą przeanalizowania wniosków wypływających z tej argumentacji na podstawie powieści Hawkstone Williama Sewella, Margaret Percival Elizabeth Missing Sewell i John Inglesant Johna Henry’ego Shorthouse’a. Dokument cyfrowy wytworzony, opracowany, opublikowany oraz finansowany w ramach programu "Społeczna Odpowiedzialność Nauki" - modułu "Wsparcie dla bibliotek naukowych" przez Ministerstwo Nauki i Szkolnictwa Wyższego w projekcie nr rej. SONB/SP/465103/2020 pt. "Organizacja kolekcji czasopism naukowych w Repozytorium UP wraz z wykonaniem rekordów analitycznych".

2014-01-01T00:00:00Z Kucharski, Marek http://hdl.handle.net/11716/9338 2020-11-06T08:54:17Z 2014-01-01T00:00:00Z

Religious motifs in Andy Warhol’s selected visual realizations Kucharski, Marek Commonly associated with pop art and consumerism, Andy Warhol’s artistic output is a complex phenomenon, full of ambiguity and binary oppositions. The same could be said about his life in which religion, though not explicitly, played a domineering role. Warhol’s ethnic origins, as well as his family background, exerted a profound influence on his art and can be easily seen in his various realizations, with particular intensity in the last decade of his artistic activity.; Celem artykułu jest analiza wybranych motywów religijnych w twórczości Andy Warhola (1928–1987), ze szczególnym uwzględnieniem ostatniego dzieła artysty, którym była serigraficzna trawestacja Ostatniej Wieczerzy Leonarda da Vinci. Prowokacyjnie mianowany przez media papieżem pop-artu, Warhol zasłynął jako grafik reklamowy, którego twórczość powszechnie kojarzona jest z seryjnymi obrazami puszek zupy Campbell i przejaskrawionymi sitodrukowymi portretami Marilyn Monroe. Artystyczna spuścizna Warhola to jednak zjawisko bardzo złożone, w którym symbolika religijna, w tym motyw ikony, rozumiany w sensie dosłownym i przenośnym, jest stale przewijającym się wątkiem. Twórczość artysty w ciągu całego jego życia podlegała dynamicznej ewolucji. Dotyczy to również wątków religijnych stale obecnych w jego realizacjach, zwłaszcza w drugiej fazie życia artysty. Patrząc na życiową i artystyczną drogę najbardziej znanego przedstawiciela pop-artu, można by zaryzykować stwierdzenie, że tworząc serigraficzne ikony popkultury, w drugim okresie swojej działalności artystycznej sam wykreował się na postać ikoniczną, zacierając tym samym granice między prawdą i fikcją. Życie i twórczość artystyczną Andy Warhola charakteryzował zawsze silny dualizm przejawiający się w binarnych opozycjach: Wschód – Zachód, kultura wysoka – kultura masowa, sfera prywatna – sfera publiczna, introwertyczność – ekstrawertyczność, twórczość – produkcja. Podobna dychotomia cechowała Warhola w jego rozumieniu koncepcji sacrum – profanum, czego artystyczna trawestacja wybranych motywów religijnych w jego twórczości jest najlepszym potwierdzeniem. Dokument cyfrowy wytworzony, opracowany, opublikowany oraz finansowany w ramach programu "Społeczna Odpowiedzialność Nauki" - modułu "Wsparcie dla bibliotek naukowych" przez Ministerstwo Nauki i Szkolnictwa Wyższego w projekcie nr rej. SONB/SP/465103/2020 pt. "Organizacja kolekcji czasopism naukowych w Repozytorium UP wraz z wykonaniem rekordów analitycznych".

2014-01-01T00:00:00Z