http://hdl.handle.net/11716/9749 2026-04-13T15:15:42Z 2026-04-13T15:15:42Z Potmesil, Milon http://hdl.handle.net/11716/9767 2020-12-06T09:46:25Z 2008-01-01T00:00:00Z

Integrative education of students with hearing impairment Potmesil, Milon Autor rozważa możliwość integracji dzieci z uszkodzonym słuchem w wieku przedszkolnym w zwykłych warunkach przedszkolnych. Poziom rozwoju umiejętności komunikacyjnych dziecka wydaje się być najważniejszym problemem w przypadku dzieci uczęszczających do przedszkola wspólnie z pełnosprawnymi rówieśnikami. W rzeczy samej, nie jest istotne, w jakim języku prowadzona jest komunikacja. Rozważania nad najbardziej efektywnym sposobem porozumiewania się oparte są na badaniach własnych autora, skupiających się na zastosowaniu metody totalnej komunikacji w kształceniu dzieci z uszkodzonym słuchem. Dokument cyfrowy wytworzony, opracowany, opublikowany oraz finansowany w ramach programu "Społeczna Odpowiedzialność Nauki" - modułu "Wsparcie dla bibliotek naukowych" przez Ministerstwo Nauki i Szkolnictwa Wyższego w projekcie nr rej. SONB/SP/465103/2020 pt. "Organizacja kolekcji czasopism naukowych w Repozytorium UP wraz z wykonaniem rekordów analitycznych".

2008-01-01T00:00:00Z Baranauskiené, Ingrida http://hdl.handle.net/11716/9766 2020-12-06T09:42:14Z 2008-01-01T00:00:00Z

Vocational training in Lithuanian special schools: challenge for educators and mildly mentally disabled pupils Baranauskiené, Ingrida Autorka artykułu poszukuje odpowiedzi na następujące pytania: Czy niepełnosprawni uczniowie są usatysfakcjonowani modelem kształcenia zawodowego proponowanym w szkołach specjalnych? Czy „idealny” model kształcenia zawodowego spełnia oczekiwania osób niepełnosprawnych? Czy uczniowie szkół specjalnych mogą uczestniczyć (i do jakiego stopnia) w tworzeniu nowego modelu kształcenia zawodowego na Litwie? Z naszych badań wynika, że uczniowie są w stanie aktywnie uczestniczyć we własnym procesie edukacyjnym, i że ich opinie mają wartość pozorną, pomimo wciąż dominującego instytucjonalnego poziomu podejmowania decyzji. Subiektywne oddziaływanie niepełnosprawnych uczniów jest ograniczone lub zupełnie nieważne. Z rezultatów wynika, że opinie absolwentów oraz innych uczestników badania reprezentujących kształcenie zawodowe i szkoły specjalne nie różnią się zbytnio. Opinie dotyczące spraw podstawowych są zbieżne. Uczniowie szkół specjalnych są pozytywnie nastawieni do własnego kształcenia zawodowego i przygotowania do samodzielnego życia, chociaż odsetek głosów negatywnych również był dość znaczny. Odpowiedzi negatywne powinny posłużyć jako wskazówki w celu optymizacji procesu edukacji w placówkach kształcenia zawodowego dla osób z lekkim upośledzeniem umysłowym. Możliwości absolwentów szkół zawodowych dla osób z upośledzeniem umysłowym w stopniu lekkim do oddziaływania na współczesne aspekty edukacji są raczej ograniczone. Może to być raczej konsekwencją klinicznego modelu edukacji niż samego ograniczenia zdolności umysłowych osób badanych. Przy tworzeniu modelu kształcenia zawodowego dla osób z lekkim upośledzeniem umysłowym przeważa instytucjonalny poziom podejmowania decyzji, gdyż subiektywne oddziaływanie osób niepełnosprawnych nie jest znaczące. Dokument cyfrowy wytworzony, opracowany, opublikowany oraz finansowany w ramach programu "Społeczna Odpowiedzialność Nauki" - modułu "Wsparcie dla bibliotek naukowych" przez Ministerstwo Nauki i Szkolnictwa Wyższego w projekcie nr rej. SONB/SP/465103/2020 pt. "Organizacja kolekcji czasopism naukowych w Repozytorium UP wraz z wykonaniem rekordów analitycznych".

2008-01-01T00:00:00Z Müller, Oldřich http://hdl.handle.net/11716/9765 2020-12-06T09:37:53Z 2008-01-01T00:00:00Z

The Conception of Special Needs Andragogy at the Special Needs Education Department in Olomouc Müller, Oldřich Kadra naukowa Instytutu Pedagogiki Specjalnej Wydziału Pedagogicznego Uniwersytetu Palacky’ego stara się stopniowo zmienić koncepcję studiów przed- i podyplomowych tak, byśmy mogli skutecznie reagować na zmiany zachodzące w dziedzinie pedagogiki specjalnej w Republice Czeskiej. Zmiany te polegają na dostrzeżeniu potrzeb dorosłych i starszych osób niepełnosprawnych. Stąd, w nowej koncepcji przed- i podyplomowych studiów w zakresie pedagogiki specjalnej w Ołomuńcu powstał i został akredytowany nowy kierunek o nazwie Andragogika Specjalna. Obiektem zainteresowania tej nauki jest osoba dorosła (lub starsza) wymagająca edukacji specjalnej ze względu na trudności w funkcjonowaniu społecznym wynikające z niepełnosprawności fizycznej, niskiej samowystarczalności ekonomicznej, obcego pochodzenia kulturowego lub etnicznego, zaawansowanego wieku, etc. Artykuł przedstawia proces tworzenia programu nauczania, precyzowania zakresu przedmiotu, włączając podstawową terminologię, metodologię, pozycję w systemie naukowym. Dokument cyfrowy wytworzony, opracowany, opublikowany oraz finansowany w ramach programu "Społeczna Odpowiedzialność Nauki" - modułu "Wsparcie dla bibliotek naukowych" przez Ministerstwo Nauki i Szkolnictwa Wyższego w projekcie nr rej. SONB/SP/465103/2020 pt. "Organizacja kolekcji czasopism naukowych w Repozytorium UP wraz z wykonaniem rekordów analitycznych".

2008-01-01T00:00:00Z Michalik, Jan Horáková, Darina http://hdl.handle.net/11716/9764 2020-12-06T09:33:29Z 2008-01-01T00:00:00Z

Human and civil rights of persons with disability in the Czech Republic at the beginning of the 21st century. Possibilities and limitations Michalik, Jan; Horáková, Darina Artykuł przedstawia podstawowe trendy, jakie można zaobserwować w Republice Czeskiej „u progu nowego stulecia” w sferze postrzegania, szacunku, zachowywania i przestrzegania praw człowieka i praw obywatelskich osób niepełnosprawnych. Stosunek danego społeczeństwa do osób niepełnosprawnych był zawsze „papierkiem lakmusowym” historii, ponieważ ukazywał jego życie wewnętrzne i określał, na czym skupiała się uwaga społeczna. W przypadku Republiki Czeskiej, w historii stosunku państwa do osób niepełnosprawnych można wyodrębnić trzy okresy, które zostaną pokrótce omówione wraz z ich praktycznymi konsekwencjami. • Okres początkowy (1990-1992/1993). Okres fundamentalnych zmian społecznych, który przyniósł też zmianę jakościową pozycji osób niepełnosprawnych. Powstały setki niepaństwowych stowarzyszeń opartych na prawie obywatelskim. Stworzono nowe udogodnienia służące wsparciu osób niepełnosprawnych, głównie w obszarze edukacji i opieki społecznej. Rządowa komisja ds. osób niepełnosprawnych (powołana przez rząd czeski na podstawie ustawy nr 151 z dnia 8/5/1991). Przyjęcie pierwszego Narodowego Planu Pomocy. Ogromna otwartość (na szczeblu politycznym i administracyjnym) przy rozważaniu próśb i potrzeb osób niepełnosprawnych. • Lata dziewięćdziesiąte (1993-1998/1999). Zjednoczenie organizacji służących osobom niepełnosprawnym, utworzenie profesjonalnych jednostek administracyjnych odpowiedzialnych za dany obszar. Dalszy rozwój tzw. sektora non-profit, powstają nowe formy i metody pracy z i dla osób niepełnosprawnych. Pod koniec tego okresu przygotowany zostaje Narodowy Plan Równych Szans dla Osób Niepełnosprawnych. Najważniejsze nakazy prawne określające dziedziny ściśle dotyczące osób niepełnosprawnych (np. opieka społeczna, edukacja, transport) zostają przyjęte lub poprawione. • Koniec lat dziewięćdziesiątych do chwili obecnej. Rośnie ilość problemów postrzeganych przez kluczowych partnerów, tj. z jednej strony reprezentacji polityczno-administracyjnej, a z drugiej przedstawicieli organizacji osób niepełnosprawnych - wzajemne sprzeczności. Dynamika ich rozwiązywania obniża się. Przeważa podejście warunkujące i poprawiające poprzednio uformowane systemy, często przy braku ich odpowiedniej analizy i oceny wyników. Dokument cyfrowy wytworzony, opracowany, opublikowany oraz finansowany w ramach programu "Społeczna Odpowiedzialność Nauki" - modułu "Wsparcie dla bibliotek naukowych" przez Ministerstwo Nauki i Szkolnictwa Wyższego w projekcie nr rej. SONB/SP/465103/2020 pt. "Organizacja kolekcji czasopism naukowych w Repozytorium UP wraz z wykonaniem rekordów analitycznych".

2008-01-01T00:00:00Z