http://hdl.handle.net/11716/51 Mon, 15 Jun 2026 08:10:18 GMT 2026-06-15T08:10:18Z http://hdl.handle.net/11716/14031 Dyktatura w czasie wojny, czyli jak Kreml tłumi antywojenne nastroje społeczne Warchoł, Agnieszka Nowe, represyjne przepisy prawa, brutalne tłumienie protestów antywojennych w Rosji po 24 lutego 2022 roku czy ograniczanie obywatelom dostępu do źródeł informacji przez ocenzurowanie wielu niezależnych mediów to działania prowadzone przez rosyjskie władze wobec obywateli po rozpoczęciu agresji Rosji na Ukrainę. Celem artykułu jest próba odpowiedzi na pytanie, w jaki sposób Kreml tłumi antywojenne nastroje społeczne, a także wskazanie konsekwencji w postaci np. wycofywania dziennikarzy z Rosji czy wzrostu emigracji z Federacji Rosyjskiej. Mon, 01 Jan 2024 00:00:00 GMT http://hdl.handle.net/11716/14031 2024-01-01T00:00:00Z http://hdl.handle.net/11716/14030 Grupa kontaktowa Ramstein – koalicja wspierająca obronę Ukrainy Wasiuta, Sergiusz Artykuł poświęcony jest analizie przesłanek utworzenia Grupy Kontaktowej ds. Obrony Ukrainy (grupy Ramstein) i jej roli w zapewnieniu zdolności wojskowych Ukrainy w walce z rosyjską agresją. Uwidoczniono, iż międzynarodowa koalicja Ramstein jest uosobieniem militarnej i politycznej siły krajów wolnego świata zachodniego w walce ze zbrodniczą putinowską ideologią oraz praktyką raszyzmu jako odzwierciedleniem politycznej dyktatury reżimu w Rosji. Na konkretnych faktach pokazano, iż prace grupy Ramstein przyczyniły się do powstrzymania natarcia wojsk rosyjskich i wyzwolenia znacznej części zajętych terenów. Spotkania ministrów obrony i szefów sztabów generalnych różnych państw w formacie Ramstein są odpowiedzią na brak zdecydowanych kroków ze strony ONZ i OBWE, które nie zdołały zapobiec pełnowymiarowej wojnie w Europie. Pokazano, że Grupa Kontaktowa Ramstein ma na celu zwycięstwo Ukrainy, a jednocześnie demonstruje wzmocnienie roli Stanów Zjednoczonych i Unii Europejskiej w bezpieczeństwie europejskim i światowym. Działania Grupy Kontaktowej są widocznym dowodem, że kraje wolnego demokratycznego świata zachodniego przeciwstawiły się ideologii i praktyce zniewolenia narodów, wojny, niszczenia prawa międzynarodowego, reanimacji ZSRR i jego sfer wpływu, zmianom powojennych granic państw i budowaniu współczesnego świata na zasadach przemocy. Nikt nie chce żyć w świecie, w którym panuje prawo siły i permanentnie eskalują konflikty zbrojne. Udowodniono, iż działalność Grupy Kontaktowej ds. Obrony Ukrainy (grupy Ramstein) sprzyja kształtowaniu nowej globalnej architektury bezpieczeństwa. Mon, 01 Jan 2024 00:00:00 GMT http://hdl.handle.net/11716/14030 2024-01-01T00:00:00Z http://hdl.handle.net/11716/14029 Bitwa o Mariupol. Walki w terenie zurbanizowanym w wojnie rosyjsko-ukraińskiej Wójtowicz, Tomasz Niniejszy artykuł opisuje bitwę o Mariupol w czasie wojny rosyjsko-ukraińskiej, jaka toczyła się między lutym a majem 2022 roku, ze szczególnym uwzględnieniem charakteru walk w terenie zurbanizowanym. Przedstawia rosyjski i ukraiński sposób prowadzenia wojny, poglądy na temat walk w terenach miejskich, jednostki wojskowe biorące udział w bitwie oraz jej przebieg. W czasie badań właściwych korzystano z opracowań i artykułów, jakie ukazały się na łamach: „Th e Telegraph”, „Observers”, „Th e Sun”, „Nowej Techniki Wojskowej”, „Understanding Wars”, „Forbes”, „Defence24”, „Global Voices”, „Military.com” czy „Small War Journal”, czy analiz Modern War Institute, działającego na amerykańskiej akademii wojskowej West Point. Przywołano również opracowania Banku Światowego, ONZ i liczne nagrania udostępniane przez obie strony konfliktu. Zdaniem autora, bitwa o Mariupol potwierdziła rosnące znaczenie miast w ramach współczesnych konfliktów zbrojnych oraz rosyjski sposób walki w terenach zurbanizowanych, który polega na masowym zastosowaniu siły, niszczeniu infrastruktury cywilnej i akceptacji wysokich strat nie tylko po stronie przeciwnika, ale także własnej. Zarazem stawiała znak zapytania nad procesem „humanizacji wojny”, koncepcji „centrów grawitacji” oraz postrzegania amunicji precyzyjnej i innych nowych technologii jako klucza do zwycięstwa. Mariupol – mimo kapitulacji obrońców i całkowitego zniszczenia miasta – stał się ukraińskim symbolem oporu i determinacji; wydarzeniem, które stanie się fundamentem nowego mitu założycielskiego tego państwa. Mon, 01 Jan 2024 00:00:00 GMT http://hdl.handle.net/11716/14029 2024-01-01T00:00:00Z http://hdl.handle.net/11716/14028 Raszyzm jako neofaszystowska ideologia Rosji Władimira Putina Wasiuta, Olga W artykule autorka charakteryzuje raszyzm, który pojawił w Federacji Rosyjskiej za czasów prezydentury Władimira Putina i który w zasadzie nie różni się znacząco od faszyzmu czy stalinizmu, próbując zniszczyć tych, którzy nie popierają ideologii „russkogo mira”. Autorka podkreśla, że raszyzm jest rodzajem totalitarnej, faszystowskiej ideologii i praktyki społecznej rosyjskiego reżimu końca XX – początku XXI wieku, symbiozą podstawowych zasad faszyzmu i stalinizmu. Raszyzm jest podstawą barbarzyńskiej geopolityki Rosji ukierunkowanej na okupację i aneksję innych państw, często naznaczonej pieczęcią „zbierania ziem rosyjskich”, oraz opiera się na lokalnej kolaboracji i wsparciu rosyjskiej piątej kolumny. Raszyzm to postmodernistyczna mieszanka, na którą składają się: szowinistyczny wielkoruski światopogląd dawno wymarłego imperium rosyjskiego, nostalgia za Związkiem Radzieckim, odwetowe nastawienie poradzieckich sił bezpieczeństwa, pseudohistoryczne wypowiedzi Putina, a także prawosławie z jednoczesnym uhonorowaniem Mikołaja II i Józefa Stalina. Dzięki publikacjom amerykańskiego historyka Timothy’ego Snydera i wielu innych publicystów raszyzm stał się terminem określającym ideologię reżimu Putina. Mon, 01 Jan 2024 00:00:00 GMT http://hdl.handle.net/11716/14028 2024-01-01T00:00:00Z