Wschód w polityce narodowej i zagranicznej Węgier w XX wieku i na początku XXI wieku

Abstract

Od czasu przystąpienia Węgier do Unii Europejskiej narastało rozczarowanie społeczeństwa węgierskiego co skutkowało spadkiem zaufania do instytucji unijnych. Fidesz jest partią umiarkowanie eurosceptyczną, natomiast Jobbik jest partią zdecydowanie antyunijną, W lipcu 2010 r. Viktor Orbán stwierdził, że zachodnie społeczeństwa są w kryzysie, zatraciły swoje dawne podstawy moralne, a po sukcesie wyborczym w 2010 r. była nowe władze mające oparcie w partii Fidesz wykorzystywały eurosceptycyzm do poszerzenia pola manewru rządu w polityce zagranicznej. Za źródło tej tendencji w polityce można uznać popularną w okresie międzywojennym koncepcję turanizmu (idea pokrewieństwa Węgrów z ludami o tureckim i ugrofińskim pochodzeniu). Czy idea ta dziś widoczna jest w polityce zagranicznej Węgier. Wydaje się, że „polityka otwarcia na Wschód” oraz bardziej radykalna idea - euroazjanizm stały się współczesnym ucieleśnieniem idei obecnej i dość popularnej nad Dunajem w pierwszej połowie XX wieku i dowodzą faktu, że część elit węgierskich wykazuje wyraźne inklinacje w kierunku Wschodu.

Since Hungary’s accession to the European Union, the disappointment of the Hungarian society has grown and resulted in a decline in trust in EU institutions. Fidesz is a moderately Eurosceptic party, while Jobbik was a strongly anti‑EU party. In July 2010, Viktor Orbán stated that Western societies were in crisis, had lost their moral foundations. After the election success in 2010 and the formation of a new party‑based government, Fidesz used Euroscepticism to expand the government’s room for maneuver in foreign policy. The source of this tendency in politics is the concept of Turanism – the idea of Hungarians being related to peoples of Turkish and Finno‑Ugric origin – popular in the interwar period. Is this idea detectable today in Hungarian foreign policy? It seems that the “policy of opening to the East” and the more radical idea of “Eurasianism” have become the modern embodiment of the idea that was present and quite popular on the Danube in the first half of the 20th century. It proves that some Hungarian elites have a clear inclination towards the East.