“Communists Stealing Fish from Poor Mauritanians”: The Polish People’s Republic’s Fishing Policies in the “Third World” – The Case of Mauritania, 1960–1980
View/ Open
Author:
Lash, Christopher
xmlui.dri2xhtml.METS-1.0.item-citation: Res Gestae. Czasopismo Historyczne. 2025, T. 21, s. 219-235
xmlui.dri2xhtml.METS-1.0.item-iso: en
Subject:
PolandMauritania
socialism
fishing
decolonization
Polska
Mauretania
socjalizm
dekolonizacja
rybołówstwo
Date: 2025
Metadata
Show full item recordAbstract
This article discusses the fishing activities of the Polish People’s Republic in relation to the north-west African
state of Mauritania from 1960 to 1980. Poland tried to exploit fishing opportunities in decolonizing and
decolonized spaces to expand the reach of its fleet, acquire resources, and provide domestic employment. From the
beginning of the Polish fishing industry’s expansion into the waters of north-west Africa in the 1960s, it had a
choice: either respect the maritime sovereignty of coastal states or disregard it in the search of
higher yield. Using reports found in the Archive of the Polish Ministry of Foreign Affairs (AMSZ)
and those contained in the Central Archive of Modern Records (AAN), this article seeks to reconstruct Polish
fishing ac-tivities off the coast of Mauritania from 1960 to 1980. It argues that Poland, despite being part of
the socialist camp, which in its public diplomacy emphasized its support for decolonizing and
decolonized states, was primarily interested in its own economic interests – even if securing them involved illegal
activities. In this way, the article adds to the growing body of literature that problematizes the Eastern Bloc’s
interactions with the “Third World” as it decolonized. W artykule omówiono działalność rybacką Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej w odniesieniu do północno-zachodniego
państwa afrykańskiego Mauretanii w latach 1960–1980. Polska starała się wykorzystać możliwości połowowe w
przestrzeniach dekolonizujących się i dekolonizowanych, aby rozszerzyć zasięg swojej floty, pozyskać zasoby i
zapewnić krajowe zatrudnienie. Od początku ekspansji polskiego przemysłu rybnego na wody północno-zachodniej Afryki
w latach 60. XX wieku miano wybór: albo uszanować morską suwerenność państw nadbrzeżnych, albo zignorować ją w
poszukiwaniu większych połowów. Wykorzystując raporty znalezione w archiwach polskiego Ministerstwa Spraw
Zagranicznych (AMSZ) oraz te zawarte w Archiwum Akt Nowych (AAN), w artykule postarano się zrekonstruować polską
działalność rybacką u wybrzeży Mauretanii w latach 1960-1980. Twierdzi się, że Polska, pomimo przynależności do
obozu socjalistycznego, który w swojej dyplomacji publicznej podkreślał swoje poparcie dla państw dekolonizujących
się i dekolonizowanych, była przede wszystkim zainteresowana własnymi interesami gospodarczymi – nawet jeśli ich
zabezpieczenie wiązało się z nielegalną działalnością. W ten sposób artykuł ten uzupełnia rosnącą liczbę
publikacji, które problematyzują interakcje bloku wschodniego z „trzecim światem” w dobie dekolonizacji.


