Consciousness in Transition: Phenomenological and Psychoanalytic Inquiry

Abstract

This dissertation takes an innovative approach to exploring consciousness, combining phenomenological and psychoanalytic perspectives. It presents a novel methodology that unites these two disciplines, providing fresh insights into the origins of pathological conscious phenomena. These phenomena are described as passive structures of experience that install non-standard logics inherent to the human mind, and the dissertation offers an interpretation of atypical consciousness associated with traumatic experiences. Additionally, it highlights how different dimensions of experience can operate outside of conscious control, and how consciousness can constitute experience without active ego involvement. The challenges of combining phenomenology and psychoanalysis in this context are discussed, too. The dissertation investigates consciousness within five thematic categories: Being; Logic; Language; Embodiment; and Selfrealisation. The focus is on the representation of the opacity of impersonal, collective, or societal existence, in which individuals conform to cultural norms and risk losing their identity. These individuals exist in a liminal value-temporal paradox of the mind that is neither fully visible nor fully absent. Ultimately, the thesis considers what kind of thinking and self-knowledge should arise from phenomenological and psychoanalytic thinking.

Niniejsza rozprawa doktorska przyjmuje innowacyjne podejście do badania świadomości, łącząc perspektywę fenomenologiczną i psychoanalityczną. Przedstawia ona nowatorską metodologię, która łączy te dwie dyscypliny, zapewniając świeży wgląd w źródła patologicznych zjawisk świadomości. Zjawiska te są opisywane jako pasywne struktury doświadczenia, które instalują niestandardowe logiki właściwe ludzkiemu umysłowi, a rozprawa oferuje interpretację nietypowej świadomości związanej z traumatycznymi doświadczeniami. Ponadto podkreśla, w jaki sposób różne wymiary doświadczenia mogą działać poza świadomą kontrolą oraz w jaki sposób świadomość może stanowić doświadczenie bez aktywnego zaangażowania ego. Omówiono również wyzwania związane z łączeniem fenomenologii i psychoanalizy w tym kontekście. Rozprawa bada świadomość w ramach pięciu kategorii tematycznych: Bycie; Logika; Język; Ucieleśnienie; i Samorealizacja. Skupia się na przedstawieniu nieprzejrzystości bezosobowej, zbiorowej lub społecznej egzystencji, w której jednostki dostosowują się do norm kulturowych i ryzykują utratę tożsamości. Jednostki te egzystują w liminalnym wartościowo-czasowym paradoksie umysłu, który nie jest ani w pełni widoczny, ani w pełni nieobecny. Ostatecznie teza rozważa, jaki rodzaj myślenia i samowiedzy powinien wynikać z myślenia fenomenologicznego i psychoanalitycznego.