Komunikacja niewerbalna w świetle danych ze Słownika pojęciowego języka staropolskiego

Abstract

Przedmiotem badań w prezentowanym artykule była semantyka średniowiecznych autosemantycznych jednostek leksykalnych mieszczących się w obrębie pojęcia: KOMUNIKACJA NIEWERBALNA. Celem podjętych analiz było lepsze poznanie języka poprzez wykrywanie związków zachodzących w obrębie grup leksykalnych powiązanych wspólnym znaczeniem. W artykule zostały omówione wybrane reprezentacje leksykalne pojęcia KOMUNIKACJA NIEWERBALNA, zgromadzone w obrębie Słownika pojęciowego języka staropolskiego. W trakcie badań wykorzystano metodologię onomazjologiczną. Przyjęto szerokie rozumienie komunikacji niewerbalnej, odnosząc ją do wszelkich sposobów przekazywania informacji bez użycia wyrazów w mowie czy piśmie.

The subject of the research was the semantics of medieval auto‑ semantic lexical units representing the concept of NON‑VERBAL COMMUNICATION. The aim of the analyses was to better understand the language by detecting relationships within lexical groups linked by a common meaning. The article discusses selected lexical representations of the concept of NON‑VERBAL COMMUNICATION collected in the Conceptual Dictionary of Old Polish. Onomasiological methodology was used during the research. A broad understanding of non‑ verbal communication has been adopted, referring to all ways of transmitting information without using words in speech or writing.