Bitwa o Mariupol. Walki w terenie zurbanizowanym w wojnie rosyjsko-ukraińskiej

Abstract

Niniejszy artykuł opisuje bitwę o Mariupol w czasie wojny rosyjsko-ukraińskiej, jaka toczyła się między lutym a majem 2022 roku, ze szczególnym uwzględnieniem charakteru walk w terenie zurbanizowanym. Przedstawia rosyjski i ukraiński sposób prowadzenia wojny, poglądy na temat walk w terenach miejskich, jednostki wojskowe biorące udział w bitwie oraz jej przebieg. W czasie badań właściwych korzystano z opracowań i artykułów, jakie ukazały się na łamach: „Th e Telegraph”, „Observers”, „Th e Sun”, „Nowej Techniki Wojskowej”, „Understanding Wars”, „Forbes”, „Defence24”, „Global Voices”, „Military.com” czy „Small War Journal”, czy analiz Modern War Institute, działającego na amerykańskiej akademii wojskowej West Point. Przywołano również opracowania Banku Światowego, ONZ i liczne nagrania udostępniane przez obie strony konfliktu. Zdaniem autora, bitwa o Mariupol potwierdziła rosnące znaczenie miast w ramach współczesnych konfliktów zbrojnych oraz rosyjski sposób walki w terenach zurbanizowanych, który polega na masowym zastosowaniu siły, niszczeniu infrastruktury cywilnej i akceptacji wysokich strat nie tylko po stronie przeciwnika, ale także własnej. Zarazem stawiała znak zapytania nad procesem „humanizacji wojny”, koncepcji „centrów grawitacji” oraz postrzegania amunicji precyzyjnej i innych nowych technologii jako klucza do zwycięstwa. Mariupol – mimo kapitulacji obrońców i całkowitego zniszczenia miasta – stał się ukraińskim symbolem oporu i determinacji; wydarzeniem, które stanie się fundamentem nowego mitu założycielskiego tego państwa.