| dc.description.abstract | Niniejszy artykuł opisuje bitwę o Mariupol w czasie wojny rosyjsko-ukraińskiej, jaka
toczyła się między lutym a majem 2022 roku, ze szczególnym uwzględnieniem charakteru
walk w terenie zurbanizowanym. Przedstawia rosyjski i ukraiński sposób
prowadzenia wojny, poglądy na temat walk w terenach miejskich, jednostki wojskowe
biorące udział w bitwie oraz jej przebieg. W czasie badań właściwych korzystano
z opracowań i artykułów, jakie ukazały się na łamach: „Th e Telegraph”, „Observers”,
„Th e Sun”, „Nowej Techniki Wojskowej”, „Understanding Wars”, „Forbes”,
„Defence24”, „Global Voices”, „Military.com” czy „Small War Journal”, czy analiz
Modern War Institute, działającego na amerykańskiej akademii wojskowej West
Point. Przywołano również opracowania Banku Światowego, ONZ i liczne nagrania
udostępniane przez obie strony konfliktu. Zdaniem autora, bitwa o Mariupol potwierdziła
rosnące znaczenie miast w ramach współczesnych konfliktów zbrojnych
oraz rosyjski sposób walki w terenach zurbanizowanych, który polega na masowym
zastosowaniu siły, niszczeniu infrastruktury cywilnej i akceptacji wysokich strat nie
tylko po stronie przeciwnika, ale także własnej. Zarazem stawiała znak zapytania
nad procesem „humanizacji wojny”, koncepcji „centrów grawitacji” oraz postrzegania
amunicji precyzyjnej i innych nowych technologii jako klucza do zwycięstwa.
Mariupol – mimo kapitulacji obrońców i całkowitego zniszczenia miasta – stał się
ukraińskim symbolem oporu i determinacji; wydarzeniem, które stanie się fundamentem
nowego mitu założycielskiego tego państwa. | pl |
