‘A River Speaks’: Translating Aquatic Voice and Re-Animation of Fluvial Monstrosities

Abstract

The voice of rivers is polyphonic and difficult to understand. What does it mean that rivers “speak”? This article argues that it is through experiments in listening to rivers and imagining the aquatic voice to convey a relevant message on behalf of empirical rivers one can understand their vulnerability and/or resilience to the anthropogenic changes in their environments. This message can be translated and further traced in the aquacritical study of selected sources such as folk and literary texts when we ask about the strong representation of rivers perceived as acting agents, for example, during floods, or rivers as sides of communication within collective worlds combined of humans, non- humans and even fairies.

Głos rzek jest polifoniczny i trudny do zrozumienia, bo co to właściwie oznacza, że rzeki „mówią”? Artykuł przedstawia argumentację za tym, że może chodzić o coś w rodzaju eksperymentowania ze słuchaniem i słyszeniem rzek, a przede wszystkim z wyobrażaniem sobie wodnego głosu, aby przekazać istotne przesłanie w imieniu empirycznych rzek, które polega na byciu wrażliwym i/lub odpornym na antropogeniczne zmiany w ich środowisku. Przekaz rzek można przetłumaczyć i prześledzić w akwakrytycznym studium na wybranych źródłach, takich jak teksty ludowe i literackie. Artykuł stawia tymże źródłom pytanie o silną reprezentację rzek postrzeganych jako istoty sprawcze np. podczas powodzi, czy o rzeki będące stronami komunikacji w zbiorowych światach złożonych z ludzi, nie-ludzi, a nawet duchów.