Resocjalizacja z udziałem społeczeństwa oraz pomoc społeczna. Działania kuratora oraz pracownika socjalnego w środowisku lokalnym

Abstract

Mnogość zadań, przed jakimi stoją kuratorzy sądowi realizujący orzeczenia w sprawach karnych powoduje konieczność współpracy z rozmaitymi instytucjami działającymi w środowisku lokalnym. Wobec skomplikowanej niejednokrotnie sytuacji życiowej osób objętych dozorem, głównym partnerem w działaniach na rzecz wsparcia jednostki w sytuacji kryzysowej w naturalny sposób stają się pracownicy socjalni. Różnice w kompetencjach oraz obszarach aktywności zawodowej obu profesji dają bez wątpienia prawdopodobieństwo większej skuteczności podejmowanych działań. Z drugiej jednak strony, uwarunkowane odmienną specyfiką reprezentowanych instytucji postawy kuratorów sądowych i pracowników socjalnych powodują różnice w interpretacji tej samej rzeczywistości, co prowadzi do pewnych trudności, a nawet nieporozumień w procesie dążenia do osiągnięcia sytuacji społecznie pożądanej. Przedstawiony artykuł powodowany jest doświadczeniami praktyki zawodowej oraz poczynionymi na przestrzeni wielu lat obserwacjami kuratora oraz pracownika socjalnego, stąd też próba znalezienia odpowiedzi na pytanie o powody zaistniałego stanu rzeczy oraz refleksja o ewentualnej możliwości wzmocnienia elementu współpracy sądów i ośrodków pomocy społecznej.

Resocialisation through social participation and social work seem to be the most effective forms of helping people with a criminal record. The sheer volume of tasks which probation officers are faced with force them to cooperate with numerous institutions within the local community. In addition, the challenging and complex social situations of people during a trial period means social workers will naturally become their closest partners in cooperation. On the one hand different areas of work and different points of view make the process of providing help more efficient. On the other hand, probation officers and social workers represent different institutions which may cause differing interpretations of the same reality. This will ultimately lead to numerous misunderstandings and difficulties on the path to achieving a desirable outcome. The article presented is rooted in the working experiences of a probation officer and a social worker. For this reason the answers to the questions raised by the author are addressed. The article concludes with a brief reflection on ways to enhance cooperation between the two institutions in question.