Od czułego narratora do etyki czułości. Posthumanistyczna krytyka antropocentryzmu w twórczości Olgi Tokarczuk i Patricii Piccinini
View/ Open
Author:
Michna, Natalia Anna
xmlui.dri2xhtml.METS-1.0.item-citation: Annales Universitatis Paedagogicae Cracoviensis. 365, Studia Poetica 11 (2023), s. [298]-312
xmlui.dri2xhtml.METS-1.0.item-iso: pl
Subject:
krytyka antropocentryzmusztuka posthumanistyczna
Patricia Piccinini
Olga Tokarczuk
etyka czułości
Critique of Anthropocentrism
Posthumanist art
Patricia Piccinini
Olga Tokarczuk
Sensitive Ethics
Date: 2023
Metadata
Show full item recordAbstract
Artykuł przedstawia analizę wybranych wątków twórczości Olgi Tokarczuk oraz wybranych dzieł Patricii Piccinini jako
posthumanistyczną krytykę antropocentryzmu. Celem prezentowanych rozważań jest pokazanie, w jaki sposób sztuka
wyjaśnia i pomaga zrozumieć świat, w którym zacierają się granice między gatunkami, a binarne podziały tracą na
znaczeniu. Świat sztuki to przestrzeń, w której podmiotowość posthumanistycznych hybryd przenika do powszechnej
świadomości i narusza antropocentryczny monolit kultury Zachodu. Z tego względu w artykule zostaje omówiony
posthumanistyczny projekt decentralizacji podmiotu ludzkiego, który Tokarczuk i Piccinini z powodzeniem realizują w
swoich pracach. Projekt ten implikuje konieczność przyjęcia nowej odpowiedzialności, którą ponosi człowiek, będący
częścią większej, heterogenicznej całości, a także potrzebę rozwijania posthumanistycznej etyki. Nawiązując do
jednego z esejów Tokarczuk, proponuję określić to nowe podejście jako etykę czułości. The article analyzes selected threads of Olga Tokarczuk’s literary work and selected artworks of Patricia Piccinini
as a post‑humanist critique of anthropocentrism. Its purpose is to show how art clarifies and helps us to
understand a world in which boundaries between species are crossed, and binary divisions no longer apply. The art
world is a space in which the subjectivity of post-humanist hybrids infiltrates universal consciousness and breaks
down the anthropocentric monolith of Western European culture. The article also refers to the post-humanist
postulate of decentralization of the human subject, which Tokarczuk and Piccinini implement in their works. This
postulate implies the need to adopt a new responsibility that man bears as a part of a larger, heterogeneous whole,
as well as to develop post-humanist ethics. Referring to one of Tokarczuk’s essays, I propose to describe this new
approach as sensitive ethics.


