| dc.description.abstract | Dlaczego objaw, znak, kod? Ważną zdolnością człowieka, służącą do
konstruowania obrazu świata, jest szeroko pojęta percepcja zmysłowa.
Dzięki niej możemy prawidłowo funkcjonować w świecie społecznym.
Poprzez relację z drugim człowiekiem kształtujemy w sobie umiejętności
przekazywania informacji o sobie i odczytywania ich u innych. Objaw
u dziecka niekiedy jest czytelnym znakiem, a w innym przypadku stanowi
zaszyfrowaną informację w postaci kodu.
Objawy występujące u dzieci są równie zmienne, co ciekawe, i najczęściej
kojarzą się negatywnie – z chorobą, ale bywa, że są oznaką zdrowienia.
Mogą odnosić się także do etapów rozwoju, wskazując normę lub jej
brak, albo świadczyć o zmianach w życiu dziecka. Dziecko poprzez objaw
„opowiada siebie” lub mówi o sobie takim językiem, jaki jest mu dostępny
i znany. Objaw zawsze równa się komunikacji. To, co dziecko sygnalizuje
poprzez symptom, z jakich przyczyn to robi, w jaki sposób i w jakim celu,
autorki próbują odnieść do różnych sytuacji, w których znalazły się dzieci.
Dokonując tej analizy, pragną poznać sposoby docierania do dzieci, aby
rozumiejąc ich objawy, ułatwić im rozumienie siebie. Pamiętają o tym, że
objaw u dziecka nie powstaje w próżni, lecz w relacji do innego człowieka,
dzięki czemu dziecko ma okazję „uczyć sobą” dorosłego.
Niniejsza monografia składa się z trzech części, w których omówiono
zagadnienia związane z kategorią objawu u dziecka. Pierwsza część zawiera
merytoryczne wprowadzenie w system definicyjno-pojęciowy, oparty
na wybranych koncepcjach nauk społecznych. Zwraca się tu szczególną
uwagę na rozszyfrowanie objawu u dziecka w relacji z dorosłym. Kolejne
części zawierają analizę objawów występujących u dzieci o nienormatywnym
rozwoju i takich, które znalazły się w kryzysowej sytuacji życiowej.
Książkę wieńczą spostrzeżenia i refleksje autorek na temat skutecznego
sposobu niesienia pomocy dzieciom. | pl |
